Wstęp
Współcześnie na polskim rynku wydawniczym obecnych jest wiele tytułów prasowych. W kioskach znajdują się czasopisma różnego typu. Przykładem mogą być:
- czasopisma kobiece (np. „Naj”, „Przyjaciółka”, „Pani Domu”, „Sukcesy i porażki”)
- prasa codzienna (np. „Gazeta Wrocławska”, „Super Express”, „Fakt”)
- czasopisma młodzieżowe (np. „Bravo”, „Bravo Girl”, „Popcorn”) .
Są to tytuły, które szybko znikają z półek i jedynie dają relaks. W kioskach prawie nie ma czasopism katolickich (znaleźć je możemy w niewielu). Prasę tę poza parafiami i księgarniami archidiecezjalnymi, możemy nabyć przeważnie w Empiku (duży salon prasowy).
Od kilku lat bardzo interesuję się prasą katolicką. Piszę także artykuły do czasopisma parafialnego we Wrocławiu. Dlatego wybrałam temat poświęcony prasie katolickiej i parafialnej w Polsce. Skoncentruję się głównie na tym, jakie czasopisma są najchętniej czytane oraz zastanowię się nad możliwościami polepszenia ich dystrybucji. Zastanowię się, czym różni się od popularnej prasy codziennej i jak w porównaniu z nią jest rozpowszechniana.
Niniejsza praca składa się ze wstępu, pięciu rozdziałów oraz zakończenia. Rozdział 1 przedstawia pojęcie i historię prasy katolickiej w Polsce. W rozdziale 2 scharakteryzowałam wybrane czasopisma ogólnopolskie pod względem częstotliwości ukazywania się oraz doboru stałych rubryk i gatunków. Rozdział 3 zawiera omówienie prasy parafialnej pod względem doboru tytułów oraz rozmieszczenia terytorialnego w Polsce. W rozdziale 4 próbowałam przedstawić pracę redaktorów naczelnych pism parafialnych, natomiast 5 rozdział przedstawia zainteresowanie prasą katolicką na przykładzie Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej. Przedstawiłam również aneksy, materiały, z których korzystałam przygotowując niniejszą pracę, oraz alfabetyczny opis czasopism .a także spis tabel i wykresów.
Pobierz tą stronę w wersji PDF
